Never stop believing in miracles!

miracles

Hier weer een update over onze fertiliteit reis…

Na onze 2e icsi poging waar we helaas weer een teleurstelling te verwerken kregen, hadden we besloten om even een rust pauze in te lassen. Even weer helemaal tot onszelf komen en genieten van alle dingen die we wel hebben. Dit ging een hele tijd goed, maar toch merkte we dat het niet makkelijk is om het helemaal los te laten, je staat er mee op en gaat er mee naar bed, de gedachtes van wat als en je weet maar nooit wat er voor wonders gebeuren blijven door je hoofd spoken. De droom is zo groot en altijd aanwezig, er is maar 1 ding dat wij zo graag willen en dat is een gezond klein wondertje!! Als we onze droom waar willen maken zullen we er wat voor moeten doen…

Begin juni zijn we dan ook even op vakantie gegaan om ons hoofd even helemaal leeg te kunnen maken en echt even volop te kunnen genieten en relaxen.
Tuurlijk hebben we ook veel gepraat samen, wat willen we, hoe gaan we verder, wanneer gaan we verder? We hebben nog 5 mooie cryo’s die op ons liggen te wachten. Willen we daar echt nog even mee wachten of gaan we er nu weer helemaal voor?
Na vele lange soms emotionele gesprekken zijn we toch tot de beslissing gekomen om onze reis verder te vervolgen. Wat een mooi moment, we gaan weer helemaal voor onze droom!!
We besloten om bij mijn eerst volgende menstruatie het cryo traject weer in gang te zetten.
Zo gezegd, zo gedaan, niet lang na onze vakantie was het zover. Yes, we kunnen bellen en gaan weer voor onze droom!! 
Op zondag 28 juni was het zover, de dag van de terugplaatsing. (mits het cryo goed ontdooid)
Wat blijven dit toch spannende dagen, nu onze 8e terugplaatsing, maar het gevoel went nooit. Er is op dat moment niets wat je kan doen, alleen hopen, wensen en erin blijven geloven dat het goed komt.

Gelukkig kwam het ook goed, geen nieuws is goed nieuws, dus mochten wij die zondag om 11.30 naar het ziekenhuis voor de terugplaatsing van onze mooie embryo.
Het was super druk in de wachtkamer en we hebben dan ook best lang mogen wachten, maar eindelijk was het om 12.15 uur zo ver, onze namen werden geroepen. yes, het moment is daar!
De vrouw van het lab kwam weer even onze namen checken, en dit klopte gelukkig!;-)
Onze arts kwam niet kort daarna binnen en was heel erg enthousiast: `Mag ik het al vertellen??` 
Wij dachten, huh? wat mag je al vertellen? Ons embryo bleek super goed door het proces van ontdooien gekomen te zijn, en was gelijk weer erg goed gaan delen… Het was dus een echt top embryo met een mooie grote kans! Helemaal super, we waren zo blij!!! 
Eindlijk was het dan zover, ons super top embryo werd teruggeplaatst, Wow wat een geweldig bijzonder gevoel blijft dit. Ik voelde me gelijk weer zwanger. Onze dag kon niet meer stuk!
Eenmaal thuis zijn we een rondje gaan wandelen in het bos met ons hondje Lola, even samen genieten! Wat was het een mooie dag!!

De volgende dag begon helaas de afscheiding al weer te komen, wat baalde ik al weer. Jeetje dit is veel te vroeg, wat is dit nu weer, ik wist echt niet wat te denken. Ik heb dan ook gelijk het ziekenhuis gebeld. Deze stelde mij gelukkig gerust, er was tijdens de terugplaatsing een bloedvaatje geraakt en dit zou voor de afscheiding kunnen zorgen. Het kwam zeker niet uit mijn baarmoeder, dus probeer het los te laten. Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, zeker toen het de volgende dagen niet minder werd. De woensdag had ik zelfs al kort wat bloed verlies. 
Jeetje, wat is er een dunne lijn tussen hoop, spanning, verdriet en blijheid.
Die vrijdag maar weer eens bellen, we zijn nog geen week verder en al zo veel afscheiding, hoe kan dit? Weer stelde ze mij gelukkig gerust. Heel fijn om te kunnen en mogen bellen met de meest rare vragen en altijd een begrijpelijke en geruststellende stem te horen. Dit zorgt ervoor dat we onze hoop niet verliezen.
Dat weekend werd alleen de afscheiding nog veel meer en ik kon dan ook echt niet anders concluderen dan dat deze poging weer mis is gegaan. Wat een teleurstelling, wat een verdriet! 
We zagen onze droom weer helemaal instorten!

Na het weekend werd het weer wat rustiger met de afscheiding, huh? Hoe kan dit, dit kennen we niet, zou het dan toch???
Die woensdag had ik een uitstapje… Nou ik weet niet hoe vaak, maar ik heb die dag heel veel tijd doorgebracht op de toilet, wat moest ik veel plassen, en moe dat ik was. Oke, dit lijkt een goed teken? Maar dat kan toch helemaal niet, het zou toch niet? Zou ik echt zwanger zijn? Nee, het zal wel in mijn hoofd zitten en liet het ook weer even rusten.
Tot ik de volgende dag ineens een ingeving kreeg, ik had weer wat afscheiding en verloor de hoop weer, ik dacht ik doe gewoon even een test dan krijg ik de bevestiging dat het niet zo is en kunnen we de teleurstelling weer gaan verwerken.
Maar oeps, er verscheen binnen een paar seconden een dikke vette + op de test……
Mijn reactie: O mijn god, O mijn god, O mijn god, O MIJN GOD!!!!!! O chips, Mark is er helemaal niet… Tranen, lachen, Tranen, trillende handen. Ik wilde maar 1 ding…. Naar Mark toe!!!
Dus op naar Galder met mijn positieve test, ook mark kon het bijna niet geloven, daar stonden we dan buiten op de parkeerplaats met een positieve zwangerschaps test!!!!! Dit kon toch gewoon niet waar zijn!!!
Op de terug weg gelijk nog het schap bij de kruidvat leeg gekocht, ik moest meer testjes doen, ik kon het niet geloven! Maar ja hoor, ze bleven allemaal super positief.
Gelukkig mocht ik van het ziekenhuis de volgende dag al de bloedtest doen, zodat we de officiële uitslag kregen. Maar s’ avonds konden we ons niet inhouden en wilde onze ouders het goede nieuws vertellen! Wat was iedereen blij, emotioneel, verrast en verbaasd. We voelde ons zo trots!!

Wat waren wij zenuwachtig die vrijdagochtend… op tijd gingen we naar het ziekenhuis, voor 9 uur prikken is s’middags de uitslag! Dan is het wachten, wachten, wachten…
Dat konden we bijna niet… zo gespannen… we besloten dan ook om de ochtend op de woonboulevard door te brengen, dan gaat de tijd wat sneller, hihi!!
Om 13.00 uur was het dan zo ver… We mochten bellen… met trillende handjes kon ik nog net het nummer indrukken en bellen…
Daar kwam dan het verlossende woord: Er zit HCG in je bloed en de waardes zijn super goed!!!
Gefeliciteerd je bent zwanger!!!!!
Wow, Wow, Wow, naar dit moment hebben we zo lang toegeleefd, hier hebben we alles voor gedaan, zo veel ups & downs, hoop, teleurstellingen, verdriet, blijheid, geloof, ongeloof… 
Wat een geweldig moment wat we nooit meer gaan vergeten! We zijn zwanger!! 
Zo intens gelukkig, trots, emotioneel en blij! Onze droom is werkelijkheid geworden, er groeit een klein wondertje in mijn buik! Wow, wat een onbeschrijfelijk gevoel! We kunnen het soms niet geloven!!

Woensdag 29 juli hebben we onze eerste echo en we kunnen niet wachten om ons wondertje te zien!!! Er volgt snel weer een update… nu eerst genieten op onze roze (of blauwe) wolk!!!!!

Never give up hope, miracles do happen!!!

58eb9128039f9dac4182db3488643f79

The happy couple!!:-)

IMG_3506

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s