Rollercoaster

080391534a2f3dce4610fa7ffcb53fd9
Twee maanden geleden hadden we onze echo, onze verschrikkelijke echo, geen droom maar een nachtmerrie werd het. Nooit hadden we toen kunnen bedenken hoe we er nu voor zouden staan. Een hoopje ellende…

na 21 november hebben we 2 weken gewacht op de miskraam, maar deze kwam maar niet door. We wisten dat het niet goed was, maar stiekem kregen we toch weer hoop dat ze het misschien verkeerd gezien hadden. Na de 2 weken hadden we op 5 december weer een echo, om te kijken hoe we er voor stonden. Helaas werd ons klein sprankeltje hoop gelijk weer weggenomen, er was geen verandering. Ik kreeg tabletten mee om de miskraam op gang te brengen. 9 tabletjes, 1 om mijn lichaam voor te bereiden op wat komen zou en 4 om de miskraam op gang te brengen, mocht dit niet gebeuren dan nog een keer 4 tabletten inbrengen.
Daar gingen we dan naar huis met weer een doosje medicatie, maar nu niet met goede hoop, maar met veel verdriet, dit was het dan.
We hielden het weekend vrij, zodat we alle rust en tijd hadden om de miskraam door te maken. Na de eerste tabletten gebeurde er vrij weinig… beetje krampen en wat bloedverlies, maar echt niet veel. had ik het toch wel goed gedaan? Gelijk weer die twijfel. Toch maar even bellen. Ik mocht die avond dan nog de andere 4 tabletten inbrengen. Maar weer gebeurde er vrij weinig. We vierden dat weekend nog sinterklaas, en terwijl heb ik de tabletten ingebracht en gewacht op wat komen zou, ik was zo emotioneel, maar weer gebeurde er vrij weinig, alleen wat buikkrampen.
Ik snapte er niks van.
Lees verder