Ons verhaal

Ons verhaal

Eind 2009 leerde ik Mark kennen, en wist vrij snel.. This is the one!!! Na een aantal jaar daten, begonnen we te praten over wat we wilde in ons leven samen, hoe zien we onze toekomst. Al vrij snel werd duidelijk dat we graag willen trouwen en samen een gezin willen met veel kinderen!!! Eind 2011 ben ik dan ook gestopt met de pil om de natuur zijn werk te laten doen;-)
Helaas een hele poos zonder resultaat, eerst dacht ik ,het is heel normaal dat het even duurt, is bij de meeste zo, dus zocht er ook niets achter, liet het nog gewoon even op zijn beloop. Na een jaar van proberen vonden wij dat ons geduld genoeg op de proef gesteld was en besloten naar de huisarts te gaan.
Deze stuurde ons gelijk door naar de Fertiliteit afdeling in het ziekenhuis. Hier hebben wij onderzoek na onderzoek gehad, om duidelijkheid te krijgen!! In september 2013 kregen wij de uitslag van deze onderzoeken, wat een spannende dag was dat.. pff!!!
Bij de arts kregen wij toen te horen dat onze kinderwens niet zomaar zou gebeuren. Er was iets mis!!
Op dat moment zakte de grond onder mijn voeten vandaan, heh, wat.. dit kan niet waar zijn? Dit gaat niet over ons, dit is een vergissing!! Maar helaas, het gaat wel over ons.. dit is nu onze realiteit!! Wat een verschrikkelijke dag was dit.. Daar loop je dan in het ziekenhuis, op weg naar de auto, helemaal in een roes. Er ging van alles en nog wat door mij heen. We moesten het echt even laten bezinken.
Eenmaal in de auto, kwamen daar de tranen, honderden tranen over mijn wangen. We wisten even niet waar we het moesten zoeken, hoe moeten we nu verder? We willen zo graag een gezin, hoe gaan we dit voor elkaar krijgen?? Het voelde alsof onze droom in duigen was gevallen!

Vrij snel daarna hadden we weer een afspraak met de arts over onze opties. De beste opties voor ons zou zijn een ICSI behandeling. Na nog een aantal gesprekken was het moment daar… We gingen starten met onze eerste behandeling.
Alle medicijnen waren in huis… heel veel spuitjes ( het leek hier wel een apotheek) en dat was nog wel even een dingetje, aangezien ik een fobie heb voor naalden & ziekenhuizen. Ik heb dus al heel wat overwonnen vind ik zelf.
Bij de verpleegster kregen we spuit les.. hoe moest ik mijzelf iedere dag gaan injecteren, niet over nadenken en gewoon doen dacht ik, komt helemaal goed!! En inderdaad het kwam goed… ik ging echt in super woman modus.. en gaf geen kick bij iedere spuit die ik zette. Ik leefde die maand echt in een andere wereld, in een roes. Alsof ik er zelf niet helemaal bij was!

Dan beginnen de echo’s.. Heb ik al genoeg eiblaasjes geproduceerd, wanneer zijn het er genoeg om een punctie te ondergaan. Soms ben je om de dag in het zh voor een echo!! Op een vrijdag ( ik weet het nog als de dag van gisteren) waren we weer in het zh voor een echo.. maar ineens was er iets niet goed.. ik werd zenuwachtig, en keek mark aan, we dachten hetzelfde, wat is er aan de hand? Door de hormonen injecties rijpen er meerdere eicellen tegelijk waardoor de eierstokken abnormaal vergroten. Er was ineens nog een enorme groeispurt geweest, dit kan complicaties veroorzaken als ze niet goed handelen. Ik zat dicht tegen overstimulatie aan, dit moesten ze even goed checken!
Er werd ons verteld dat ik even bloed moest laten prikken om te kijken of we de behandeling door konden zetten of niet!! Op dat moment zakte weer de grond onder onze voeten vandaan, we waren zo goed op weg & zo dichtbij!!
Dan begint het wachten…. Het wachten op een telefoontje van de arts of we door mochten ja of nee!! Aan het eind van de middag kregen we het verlossende telefoontje… we mochten door!!! Pff gelukkig, wat een opluchting!!! Het was niet te riskant om door te gaan, zou alleen extra op controle moeten komen… Prima, dat werkt voor mij!!! Nu waren we echt dichtbij onze droom!!

Die zondag daarna was het zo ver…. De Punctie!! (Wat is een punctie? Een punctie wordt uitgevoerd met een echo-apparaat, daar zit nu een naald en naaldgeleider aan bevestigd. Met een holle naald prikt de arts door de vaginawand heen de rijpe follikels in de eierstokken aan. De follikels waarin de eicellen zich bevinden worden leeggezogen.) De punctie was best vervelend & soms pijnlijk. Je krijgt wel wat pijnstilling toegediend van te voren! Ze hadden gelukkig heel veel eicellen gevonden in de blaasjes… 16 stuks, echt helemaal super!! Na de punctie moest ik echt even bijkomen, was erg misselijk en duf!! Gelukkig heb ik de liefste en zorgzaamste man getroffen, en steunde hij mij heel goed!!
Dan is het weer wachten.. hoeveel embryo’s zijn er gemaakt. er werd gemeld dat er 11 embryo’s waren… heel mooi natuurlijk.
Een paar dagen later hadden we dan onze eerste terugplaatsing, een bijzondere dag, je wordt toch even zwanger ( zo voelde dat voor mij dan toch in ieder geval) !! Mijn lichaam was helaas nog wel wat zwak & vermoeid van de overstimulatie & de puntie. Dus echt goed voelde ik mij niet.
Toch waren we dolgelukkig, ons kindje werd in mijn baarmoeder geplaatst, nu was het aan de natuur om dit goed te laten nestelen & groeien!! Helaas ging deze poging mis!! Wat een teleurstelling, wat een verdriet. Maar we wisten dat we nog meer pogingen hadden!! Dit gaf ons steun om het een plekje te geven. Van de 11 embryo’s hadden ze er ook nog 5 kunnen invriezen, dit doen ze alleen met de hele sterke embryo’s die goed gedeeld zijn.

Een aantal maanden na de eerste terugplaatsing hadden we onze bruiloft.. 9 Mei 2014!! Daar konden we nu echt naar toe leven.
Het gaf ons de juiste afleiding & liet ons ook echt even genieten van het leven & elkaar!!
De dag was voor ons geweldig, precies alles wat we wilden!! We konden echt even alles achter ons laten & volop van elkaar & onze familie en vrienden genieten!!! Het was een super dag!!! Na de bruiloft zijn we op huwelijksreis gegaan, naar Rome!! Wat een mooie stad!
We hebben daar nog na kunnen genieten van onze mooiste dag, maar natuurlijk ook samen praten over onze wens.
We wisten dat we zelf konden aangeven wanneer wij weer verder wilden met onze Cryo behandelingen. We besloten dit vrij snel na ons huwelijk te doen!

Inmiddels hebben wij 3 terugplaatsingen gehad van een cryo. (De overgebleven embryo’s van goede kwaliteit kunnen worden ingevroren. Dit noemt men cryopreservatie… cryo’s) Echt een wonder dat onze cryo’s, tot nu toe allemaal het ontdooiings proces overleefd hebben, dit is vrij uniek & hier zijn wij erg dankbaar voor. Helaas is het nog niet tot een zwangerschap gekomen,
maar we blijven positief & blijven dromen over “ ons kleintje” !!

Natuurlijk gaat dit hele proces ons niet in de koude kleren zitten, en hebben wij echt onze moeilijke momenten samen. Gelukkig kunnen we er samen goed over praten. En hebben wij ook lieve familie & vrienden waar we altijd bij terecht kunnen! Soms is het gewoon even je verhaal doen, wat houdt ons bezig & soms is het even lekker een potje huilen!!! Het is vaak lastig dat je zelf niets in de hand hebt,
je bent de controle kwijt & bent afhankelijk van anderen om onze droom uit te laten komen!!
Wij weten zeker dat dit ons op een dag gegund is & dat wij hier samen doorheen komen!! Ooit komt er een kindje van ons samen!! “ons geluk” !!

miracles

Inmiddels zijn wij na 8 terugplaatsingen zwanger van ons eerste wondertje!♡
Heel bijzonder… We zijn zo intens gelukkig dat onze droom werkelijkheid is geworden.

Volg op deze blog “Mrs to Mama” onze weg en alles over de zwangerschap!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s